Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

H ΕΥΔΑΠ έγινε μέλος του Aqua Public Europea, αλλα αρνείται τα Αντισταθμιστικα οφέλη στο Δήμο Δωρίδας για το νερό του Μόρνου


Μέλος του Aqua Public Europea η ΕΥΔΑΠ


Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημόσιων φορέων διαχείρισης νερού (Aqua Publica Europea-APE) αποτελεί η ΕΥΔΑΠ από τις 20 Ιανουαρίου 2017, με την εισηγμένη εταιρεία να βρίσκεται διαρκώς προσηλωμένη στην ενίσχυση των δράσεων με εξωστρεφή χαρακτήρα.

Η "οικογένεια” της Aqua Publica Europea έχει ως μέλη της ορισμένες από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές δημόσιες και δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως η Eau de Paris, η Vivaqua του Βελγίου αλλά και μεγάλοι γερμανικοί πάροχοι....
Διαβάστε το υπόλοιπο κείμενο στο Capital.gr

+



ΣΧΟΛΙΑ του Greekfund στο Captital.gr:

H EΥΔΑΠ αρνείται κατηγορηματικά όλα αυτά τα χρόνια να πληρώσει ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΑ ΟΦΕΛΗ στο ΔΗΜΟ ΔΩΡΙΔΑΣ.Ολο το νερό της λίμνης του ΜΟΡΝΟΥ, έρχεται στην ΑΤΤΙΚΗ (παράνομα και ΘΗΒΑ). Ο ΜΟΡΝΟΣ ποταμός έχει στερέψει, ερήμωσε η ΔΩΡΙΔΑ (Ν.ΦΩΚΙΔΑΣ) , σταμάτησαν οι αγρότες τις καλλιέργειες στη κοιλάδα του ποταμού Μόρνου, αλλά η ΕΥΔΑΠ κάνει πως δεν καταλαβαίνει.Η ΕΕ υποστηρίζει ότι εφόσον παίρνεις το φυσικό πλούτο μιάς περιοχής "οφείλεις" στο τόπο αυτό ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΑ ΟΦΕΛΗ για τη ζημιά που προκάλεσες.Η ΛΙΜΝΗ του ΜΟΡΝΟΥ ξεδιψά την ΑΘΗΝΑ, δηλαδή τη μισή ΕΛΛΑΔΑ.
Βλέπε αρθρογραφία στο www.efpalio.wordpress.com - Η ΕΥΔΑΠ δε πληρώνει απολύτως τίποτα στο Δήμο Δωρίδας και στους κατοίκους της.Παίρνει το ΝΕΡΟ εντελώς ΔΩΡΕΑΝ.
-Το "ΕΥΠΑΛΙΟ καθ΄οδόν", συνεχίζει τον Αγώνα του για τα Αντισταθμιστικά οφέλη που δικαίως ζητά ο Δήμος Δωρίδας από την ΕΥΔΑΠ.

.
-ΣΤΕΙΛΕ ΜΗΝΥΜΑ στο www.aquapublica.eu
mail, info@aquapublica.eu -

Aqua Public Europea
Bd de l’Impératrice 17-19
1000 Brussels
Belgium
Email: info@aquapublica.eu
Tel: +32 (0)2 518 86 55-
-

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

«Ωρα των Αποφάσεων»



Ο Ελληνας συνεχίζει να ζεί εδώ και 8 χρόνια τη κρίση στο πετσί του
Η Ελλάδα σήμερα είναι μία Χώρα Φαντασμάτων, ένα Αποτυχημένο Κράτος & η Κοινωνία ζεί βυθισμένη στην Αβεβαιότητα-Απαισιοδοξία & Ανασφάλεια.
Πολιτικοί ψευτοδιαξιφισμοί με αλληλοκατηγορίες, σκισμένα Μνημόνια, ελαστικές συνειδήσεις & ανύπαρκτα ή ψευδή «πόθεν έσχες».
Ως το 2016 οι Ελληνικές Κυβερνήσεις απέτυχαν να διασώσουν τη ναυαγισμένη Ελληνική Οικονομία.
Από τη μεταπολίτευση έζησε όλα αυτά τα χρόνια μόνο τη Koμματικοκρατία – Διαπλοκή – Διαφθορά & συνεχή Δανεισμό με Υπέρμετρη Κατανάλωση.
Η Ελλάδα από το 2012 ζεί την 7η Πτώχευση της ιστορίας της , μετά το 1821. (Η 6η πτώχευση της νεοελληνικής ιστορίας ξεκίνησε το 1940).
Εφτασε η «Ωρα των Αποφάσεων».
Ο δρόμος της Δημοκρατίας είναι Ανοικτός.
Η κρίση έχει πλέον ωριμάσει τους Ελληνες που έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν πλέον τα αίτια της πτώχευσης στη μεταπολεμική περίοδο. Θα τα κατανοήσουν όμως πλήρως μόνο όταν οι πολιτικοί μας πάψουν να «σκίζουν τα Μνημόνια» και να παίζουν με τη «παράταση των Αξιολογήσεων» από τη Τρόικα.
Ηδη σπαταλήσαμε 7 ολόκληρα χρόνια, ας αποφύγουμε Λάθη του παρελθόντος.Η κρίση έχει ωριμάσει τους ανθρώπους.
Ας μην Απελπιζόμαστε.
Τώρα πλέον ζητείται «Νέα Μεταπολίτευση» & «Εθνική Ενότητα» για τη σωτηρία της Χώρας.Το Κυπριακό, το Αιγαίο και η 8ετής Ελληνική κρίση ζητούν Λύσεις. Δε μπορούμε να περιμένουμε το 4ο Μνημόνιο.
Χρειάζεται «Κοινό Μέτωπο», Εθνικό Restart – Μεταρρυθμιστικό τσουνάμι.Χρειάζεται μία Παρένθεση Αισιοδοξίας.
Εφτασε η «Ωρα των Αποφάσεων».

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Ακίνητα του Μαρινόπουλου


Εκποίηση ακινήτων της Μαρινόπουλος ζητά η Επιτροπή Ανταγωνισμού


.

Εκποίηση 22 καταστημάτων σε Αττική και Κρήτη θέτει η εισήγηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού ως προϋπόθεση για την έγκριση της συμφωνίας εξυγίανσης της Μαρινόπουλος ενώ προτείνει μέτρα για την προστασία μικρών και τοπικών παραγωγών.

Η σχετική εισήγηση κοινοποιείται στα εμπλεκόμενα μέρη, τα οποία έως την επόμενη Πέμπτη 26 Ιανουαρίου, όπου και θα συνεδριάσει η ολομέλεια της Επιτροπής, θα έχουν το δικαίωμα υποβολής ενστάσεων ή άλλων παρατηρήσεων. Υπενθυμίζεται‭ ‬ότι‭ ‬η‭‭ ‬εισήγηση‭‭ ‬δεν‭‭ ‬είναι‭‭ ‬δεσμευτική‭ ‬για‭ ‭ ‬την‭ ‬‬Επιτροπή Ανταγωνισμού,‭ ‬‬η‭ ‬ ‬οποία‭ ‬θα‭ ‬αποφασίσει‭ ‬ ‭ ‬συνεκτιμώντας‭ ‬ ‭ ‬τα‭ ‬ ‭ ‬δεδομένα‭ ‬ ‭ ‬της‭ ‬ ‭ ‬αποδεικτικής διαδικασίας και τις απόψεις των εμπλεκομένων μερών.

Η εισήγηση αναλυτικά αναφέρει τα εξής:

«Εξέταση της‭ ‬ ‭ ‬γνωστοποίησης‭ ‬ ‭ ‬απόκτησης‭ ‬ ‭ ‬αποκλειστικού‭ ‬ ‭ ‬ελέγχου‭ ‬ ‭ ‬από‭ ‬ ‭ ‬τον‭ ‬ ‭ ‬όμιλο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ σε τμήματα ενεργητικού‭ ‬ ‭ ‬και παθητικού‭ ‬ ‭ ‬εταιριών‭ ‬ ‭ ‬και σε‭ ‬ εταιρίες‭ ‬ ‭ ‬του ομίλου ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ.
Η Ολομέλεια της Επιτροπής Ανταγωνισμού θα συνεδριάσει την Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017, για να εξετάσει – κατόπιν σχετικής εισήγησης – τη γνωστοποιηθείσα συγκέντρωση που αφορά στην‭ ‬ ‭ ‬απόκτηση ‭ ‬αποκλειστικού ‭ ‬ελέγχου‭ ‬ από ‭ ‬την ‭ ‬εταιρία ‭ ‬«ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ‭ ‬ΥΠΕΡΑΓΟΡΕΣ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ» (1) σε τμήμα του ενεργητικού και του παθητικού‭ ‬ ‭ ‬των‭ ‬ ‭ ‬εταιριών‭ ‬ ‭ ‬
α)‭ ‬ ‭ ‬«ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ‭ ‬ ‭ ‬ΑΝΩΝΥΜΗ‭ ‬ ‭ ‬ΕΤΑΙΡΕΙΑ‭ ‬ ‭ ‬ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ», β) «ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΞΥΝΟΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», γ) «EXPRESS ‭ ‬M ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και δ) «ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΠΕΙΡΑΙΚΟΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», καθώς και (2) στις εταιρίες α) «ΜΑΡΚΕΤΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ», β) «ΠΑΛΑΜΑΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ-ΕΞΑΓΩΓΕΣ», γ) «ΚΡΟΝΟΣ Ν. ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΣ Α.Ε.Β.Ε», δ)‭ ‬ ‭ ‬«ΖΕΥΞΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΑ ‭ ‬ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ ‭ ‬ΚΑΙ‭ ‬ ΥΠΕΡΑΓΟΡΕΣ‭ ‬ ΤΡΟΦΙΜΩΝ‭ ‬ ΑΝΩΝΥΜΗ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ‭ ‬ ‭ ‬ΕΜΠΟΡΙΚΗ‭ ‬ ‭ ‬ΕΤΑΙΡΙΑ»‭ ‬ ‭ ‬και‭ ‬ ε)‭ ‬ ‭ ‬GUEDO‭ ‬ HOLDING ‭ ‬Ltd.‭ ‬ ‭ ‬
Η γνωστοποιηθείσα πράξη, η οποία αφορά στην απόκτηση συνολικά 383 καταστημάτων λιανικής πώλησης ειδών σούπερ μάρκετ του ομίλου Μαρινόπουλος από τον όμιλο Σκλαβενίτης, πραγματοποιείται δυνάμει‭ ‬ ‭ ‬των‭ ‬ ‭ ‬από‭ ‬ ‭ ‬28.9.2016‭ ‬ ‭ ‬αντίστοιχων‭ ‬ ‭ ‬Συμφωνιών‭ ‬ ‭ ‬Εξυγίανσης‭ ‬ ‭ ‬κατά‭ ‬ ‭ ‬τα προβλεπόμενα στο άρθρο 106β και 106θ του ν. 3588/2007 (Πτωχευτικός Κώδικας).

Σύμφωνα ‭ ‬με την ‭ ‬εισήγηση, ‭ ‬προτείνεται‭ ‬ η‭ ‬ έγκριση ‭ ‬της‭ ‬ γνωστοποιηθείσας‭ ‬ συγκέντρωσης,‭ ‬ με δεδομένο ότι ‭ ‬η εξαγοράζουσα ‭ ‬Σκλαβενίτης ανέλαβε ‭ ‬δεσμεύσεις διαρθρωτικού και συμπεριφορικού χαρακτήρα (διορθωτικά μέτρα) που‭ ‬ επιλύουν ορισμένες ανησυχίες ‭ ‬της υπηρεσίας ως προς το συμβατό της σκοπούμενης πράξης με την ομαλή λειτουργία επιμέρους επηρεαζόμενων αγορών.

Συγκεκριμένα, η εξαγοράζουσα ανέλαβε ως δέσμευση για την έγκριση της συγκέντρωσης:

– την‭ ‬ ‭ ‬εκποίηση 22‭ ‬καταστημάτων‭ ‬ ‭ ‬στους‭ ‬ ‭ ‬νομούς‭ ‬ Αττικής,‭ ‬ Λασιθίου‭ ‬ ‭ ‬και Ηρακλείου, όπου εμφανίζεται οριζόντια αλληλεπικάλυψη δραστηριοτήτων μεταξύ των δύο ομίλων και συγκριτικά υψηλό αθροιστικό μερίδιο αγοράς σε τοπικό επίπεδο, καθώς και
– τη‭ ‬ ‭ ‬διατήρηση‭ ‬ ‭ ‬συγκεκριμένων‭ ‬ ‭ ‬προμηθευτών,‭ ‬ ‭ ‬είτε‭ ‬ ‭ ‬κοινών,‭ ‬ ‭ ‬είτε‭ ‬ ‭ ‬τοπικών‭ ‬ ‭ ‬του‭ ‬ ‭ ‬ομίλου Μαρινόπουλος, για χρονική περίοδο τριών ετών, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις».


-ered.gr

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Κορνήλιοs Καστοριάδηs, οικονομολόγος & ψυχαναλυτής


Ο Καστοριάδης, ένας Αμερικανός υπουργός και άλλες ιστορίες συναισθηματικής χρηματοοικονομικής φόρτισης

.



-

Θάνος Βερούσης - Huffingtonpost.gr -Επίκουρος Καθηγητής στη Χρηματοοικονομική στο Πανεπιστήμιο του Newcastle

-


"How do you know I am mad?" said Alice.

"You must be," said the Cat, or "you wouldn't have come here".

(Η Αλίκη στην Χωρα των Θαυμάτων)






Το μήνυμα του προηγούμενου άρθρου ήταν να καταδείξει οτι η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι προβλέψιμα μη-ορθολογική, μια αρχή στην οποία επίσης βασίζεται η συναισθηματική χρηματοοικονομική (emotional finance). Το παρόν άρθρο παρουσιάζει την συναισθηματική χρηματοοικονομική και τις βασικές προτάσεις της.

Οι δύο ζωές του Κορνήλιου Καστοριάδη: το 1970, ο Καστοριάδης πήρε την απόφαση να αφιερωθεί αποκλειστικά στην ψυχανάλυση αφήνοντας πίσω του μια επιτυχημένη καριέρα στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Σαν οικονομολόγος ο Καστοριάδης εφήρμοσε εναν απόλυτα ορθολογικό και αιτιοκρατικό τρόπο σκέψης.

Σαν ψυχαναλυτής όμως, αφιερώθηκε στην έρευνα του ανθρώπινου νου, στις συνειδητές και κυρίως στις υποσυνείδητες διεργασίες του. Από αυτήν την άποψη, ο Καστοριάδης ήταν προάγγελος του κλάδου της χρηματοοικονομικής που τώρα ονομάζουμε συναισθηματική χρηματοοικονομική.

Η συναισθηματική χρηματοοικονομική, εξετάζει πώς τα συναισθήματα, συνειδητά και υποσυνείδητα, επηρεάζουν τη λήψη επενδυτικών αποφάσεων.

Μια πρόταση της συναισθηματικής χρηματοοικονομικής ειναι ότι η γνωση των συμπεριφορικών μειονεκτημάτων των επενδυτών οδηγεί σε πιο ορθολογικές αποφάσεις. Ωστόσο, όπως ο πρώην Αμερικανός υπουργός αμύνης, Ντ. Ράμσφελντ, είχε πει, η μεγαλύτερη δυσκολία βρίσκεται στα πράγματα που δεν γνωρίζουμε ότι δε γνωρίζουμε (τα unknown unknowns). Σε αυτήν την περίπτωση είμαστε απροστάτευτοι αφού είναι αδύνατον να αναπτύξουμε οποιεσδήποτε άμυνες . Ένα από αυτά τα πράγματα είναι τα υποσυνείδητα συναισθήματα που εξετάζει ο κλάδος της ψυχανάλυσης και ήταν μέχρι πρόσφατα ανεξερεύνητα στον κλάδο της χρηματοοικονομικής.

Η βασική αρχή της συναισθηματικής χρηματοοικονομικής είναι ότι η εγγενής αβεβαιότητα στη λήψη επενδυτικών αποφάσεων απελευθερώνει αισθήματα ενθουσιασμού και ανησυχίας και η χρηματιστηριακή αγορά είναι το πεδίο που εκφράζει την αλληλεπίδραση των συναισθημάτων των επενδυτών που συμμετέχουν σε αυτήν. Από αυτήν την άποψη, η συναισθηματική χρηματοοικονομική προτείνει ότι το οικονομικο μοντέλο ενός ατόμου που συμπεριφέρεται ορθολογικά, ο "homo oeconomicus", είναι αδύνατον να εξηγήσει πλήρως την οικονομική συμπεριφορά αναφορικά με επενδυτικές αποφάσεις.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την απόφαση να επενδύσουμε σε χρηματιστηριακές μετοχές. Αυτή η απόφαση, εκτος από το αίσθημα κυριαρχίας, μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα ενθουσιασμού (η χαρά ενός πιθανού μελλοντικού κέρδους) αλλα και συναισθήματα ανησυχίας (σε περίπτωση απώλειας περιουσίας). Ο επενδυτής επομένως με τη συγκεκριμένη επένδυση εισέρχεται σε ενα περιβάλλον συναισθηματικής σύνδεσης με την επένδυση, ανεξαρτήτως αν το γνωρίζει η όχι. Στη διάρκεια αυτής της σχέσης ο επενδυτής μπορει να βιώσει μια σειρά από υποσυνείδητες διεργασίες: διαχωρισμός (κλείνοντας τα αυτιά μας στα άσχημα νέα και επικεντρώνοντας μονο στα καλά νεα), ιδεαλισμός (η πίστη σε υπερβολικές αποδόσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα) και άρνηση (αδυναμία να αποδεχτεί ότι η επένδυση δεν αποδίδει).

Είναι προφανές ότι η συναισθηματική χρηματοοικονομική επιχειρεί να κατανοήσει τις χρηματοοικονομικές κρίσεις, έναν τομέα όπου η ορθολογική χρηματοοικονομική αποτυγχάνει. Η Ελληνική χρηματιστηριακή κρίση, που συνέβαλε στην μεγαλύτερη ανακατανομή εισοδήματος από ίδρυσης του Ελληνικού κράτους, είναι ενα προφανές παράδειγμα. Για αυτούς που έζησαν τα διάφορα στάδια της ανόδου και πτώσης του χρηματιστηρίου, θα θυμούνται πως οι επενδυτές αγνόησαν παντελώς το ενδεχόμενο οι μετοχές να μην αποδώσουν (διαχωρισμός), πίστεψαν σε εξωπραγματικές αποδόσεις (ιδεαλισμός) και αδιαφόρησαν για την πραγματική απόδοση των επενδύσεων (άρνηση).

Η συμπεριφορική χρηματοοικονομική προβλέπει ότι στο τέλος κάθε χρηματιστηριακής κρίσης οι επενδυτές νιώθουν ντροπή: είναι δύσκολο να βρεις κάποιον σήμερα που θα πει «ήμουν και εγώ εκεί». Μιλώντας για την παγκόσμια χρηματιστηριακή κρίση του 2008, ο Allan Greenspan, ανέφερε ότι μόνο όταν φύγει η παλίρροια ξέρουμε ποιος κολυμπάει γυμνός.
Κατά τη διαρκεια της ελληνικής χρηματιστηριακής κρίσης, η Ελλάδα έγινε μια απέραντη παραλια γυμνιστών!

Η συναισθηματική χρηματοοικονομική προτείνει ότι δεν πρέπει να αγνοούμε πως τα συναισθήματα μας μάς επηρεάζουν στη λήψη επενδυτικών αποφάσεων. Μήπως αυτό αποδεικνύει ότι ίσως θα πρέπει να αφήσουμε τις επενδυτικές αποφάσεις σε μηχανές, οι οποιες είναι στο κάτω κατω προγραμματισμένες να λειτουργούν ορθολογικά; Η απάντηση στο επόμενο άρθρο αυτής της τριλογίας.

"It's been emotional!"

-

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

ΔΝΤ : «δεν φταίω εγώ» για την Ελλάδα. Αυτή είναι μια θεμελιώδης παραβίαση του ιδρυτικού σκοπού του


Peter Doyle - Διεθνής μακροοικονομολόγος, πρώην senior manager του ΔΝΤ







Η αλήθεια ανάποδα
.


.


Το ΔΝΤ λέει πως βλέπει θετικά έναν στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 1,5% του ΑΕΠ για την Ελλάδα από το 2018 και μετά. Οι ισχυρισμοί για το αντίθετο παρουσιάζουν την αλήθεια ανάποδα.

Αλλά το ΔΝΤ επίσης θέλει μέτρα για την επίτευξη στόχων του 3,5% του ΑΕΠ για το 2018 και μετά που θα είναι αξιόπιστα και θα ψηφιστούν άμεσα.

Λοιπόν, τι γίνεται;

Το ΔΝΤ λέει ότι εξαναγκάστηκε σε αυτή την αντίφαση εξαιτίας της συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων το 2015. Ωστόσο, αυτή η δικαιολογία δεν βγάζει νόημα στη συγκεκριμένη περίπτωση της Ελλάδας.

Επειδή το ΔΝΤ δεν δημιουργήθηκε απλά για να αντιτίθεται σε μακροοικονομικές πολιτικές που είναι πολύ «χαλαρές», αλλά επίσης για να αντιτίθεται σε πολιτικές που είναι πολύ «σφιχτές». Γενικά μιλώντας, έχει πολλά εργαλεία για να επιτύχει το πρώτο, αλλά σχεδόν κανένα – πέρα από τις εκκλήσεις- για το δεύτερο. Αυτό είναι το γνωστό ζήτημα της ασυμμετρίας στην πολιτική του ΔΝΤ και τη προκατάληψη περί παγκοσμίου αποπληθωρισμού.

Αλλά στη μοναδική περίπτωση της Ελλάδας, τώρα, το ΔΝΤ έχει ένα ισχυρό εργαλείο για να αντισταθεί στις υπερβολικά «σφιχτές» πολιτικές. Οι Ευρωπαίοι δανειστές θέλουν επίσημη και πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Οπότε αν το ΔΝΤ βλέπει τις πολιτικές τους ως πολύ «σφιχτές», μπορεί απλά να πει «όχι» στο αίτημά τους. Αυτό θα προκαλούσε, τουλάχιστον, επανεξέταση αυτών των πολιτικών.

Και, σε διεθνές πλαίσιο, το ΔΝΤ καλείται να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Η άνοδος των λαϊκιστικών δυνάμεων σε πολλά μέρη της Ευρώπης και αλλού αντικατοπτρίζει, εν μέρει, τις πολύ «σφιχτές» πολιτικές. Αυτές οι τάσεις προαναγγέλλουν κρίση, κάτι που το ΔΝΤ δημιουργήθηκε για να αποτρέψει.

Οπότε θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί πως το ΔΝΤ θα έσπευδε να εκμεταλλευτεί αυτή τη σπάνια ευκαιρία να είναι τόσο σκληρό απέναντι στις πολύ «σφιχτές» πολιτικές όσο απέναντι στις πολύ «χαλαρές». Αυτό θα ενίσχυε τον ισχυρισμό του περί ίσης αντιμετώπισης και θα προέβαλλε εντόνως τους ευρύτερους προβληματισμούς σχετικά με τις συνέπειες τέτοιων λαθών πολιτικής.

Αλλά όχι. Αντ’αυτού, έχει υιοθετήσει αυτή τη γραμμή, τύπου «δεν φταίω εγώ» για την Ελλάδα. Αυτή είναι μια θεμελιώδης παραβίαση του ιδρυτικού σκοπού του. 

Και το ευρύτερο λαϊκιστικό κίνημα είναι μια προειδοποίηση για τις δραματικές συνέπειες που επέρχονται όταν τέτοιο θεσμοί παραβιάσουν τους ιδρυτικούς σκοπούς τους.

Η αποτυχία του ΔΝΤ δεν σταματά εδώ. Οι κύριοι Τόμσεν και Όμπστφελντ λένε πως οι συντάξεις, η έλλειψη στοχευμένων παροχών ανεργίας και η ασύμμετρη επιβάρυνση της ατομικής φορολογίας εμποδίζουν τις ελληνικές δυνατότητες ανάπτυξης και πρέπει να αλλάξουν («εκσυγχρονιστούν»). Αλλά ούτε αυτοί, ούτε άλλα στελέχη του ΔΝΤ, ούτε κανείς άλλος το έχει δείξει αυτό. Οι δαπάνες για τις συντάξεις μπορεί να απέχουν από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους, αλλά για τις συνολικές κυβερνητικές δαπάνες δεν ισχύει αυτό. Οπότε αν οι Έλληνες επιλέξουν να διοχετεύσουν τα κοινωνικά τους προγράμματα μέσω των ηλικιωμένων- από αυτούς, μέσω «ενδο-οικιακών» μεταφορών– είναι εμπειρικό ζήτημα το εάν αυτό θα παράγει περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματική «στόχευση» στην περίπτωση της Ελλάδας από το αν αυτές οι παροχές διοχετεύονταν άμεσα από την κυβέρνηση. Ωστόσο, δεν παρέχονται στοιχεία. Αντίστοιχα και για τους ισχυρισμούς για τις επιπτώσεις του βάρους της ατομικής φορολογίας.

Τέτοιες τεχνικά ασταθείς προϋποθέσεις από το ΔΝΤ αντικατοπτρίζουν δύναμη χωρίς υπευθυνότητα.

Ο μόνος φορέας με τη δυνατότητα να διορθώσει αυτά τα μακροχρόνια λάθη στη δουλειά του ΔΝΤ στην Ελλάδα είναι η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτό εξαιτίας του ρόλου της στο εκτελεστικό συμβούλιο του ΔΝΤ, όπου, μετά το ευρωπαϊκό μπλοκ με το 40% περίπου, είναι ο δεύτερος μέτοχος, με περίπου 18%.

Η επερχόμενη κυβέρνηση Τραμπ μέχρι τώρα δεν έχει δείξει να επικεντρώνεται σε τέτοια ζητήματα που προκύπτουν σε διεθνείς οργανισμούς. Αλλά η Ελλάδα έχει καλό σκορ στο ΝΑΤΟ όσον αφορά στις στρατιωτικές δαπάνες, ο κ. Τραμπ φαίνεται να περιφρονεί τους διεθνείς οργανισμούς και ο κ. Μνούτσιν, που προορίζεται για υπουργός Οικονομικών, μαθαίνει γρήγορα.
Οπότε η Ελλάδα έχει χαρτιά να παίξει στην Ουάσινγκτον. Η κυβέρνηση θα έπρεπε τώρα να προσέχει πόσο καλύτερα θα παρουσιάσει τη θέση της σε αυτό το κοινό.-



Περισσότερα στο Twitter: Peter Doyle: www.twitter.com/retepelyod
-http://www.huffingtonpost.gr/

.

Radio.garden

Ακουσε ιντερνετικά το Radio garden- Ράδιο από όλο το κόσμο.


http://radio.garden/live/

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

H δήμευση των συντάξεων


Ετσι έγινε η δήμευση των συντάξεων


.


Γράφει ο Γιώργος Κουτρουμάνης, Πρώην Υπουργός Εργασίας


.


Κάθε άλλο παρά ανταποδοτική μπορεί να θεωρηθεί μια σύνταξη, όταν η εισφορά την υπερβαίνει. Αυτό αποτελεί απλά δήμευση της περιουσίας ενός ασφαλισμένου που πλήρωσε πολλά για να πάρει ψίχουλα


Τις επόμενες ημέρες, στις αρχές Οκτωβρίου, αναμένονται οι περικοπές και σε άλλες επικουρικές συντάξεις, περίπου 30. 000, για να ολοκληρωθεί ο κύκλος εφαρμογής του μέτρου μειώσεων για όσους συνταξιούχους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής άνω των 1. 300 ευρώ. Πρόκειται για ακόμη μια μεγάλη μείωση, η οποία στο συνολικό εισόδημα των συνταξιούχων αυτής της κατηγορίας, μεταφράζεται ποσοστιαία σε ένα 7% κατά μέσο όρο.


Πέρα όμως από τη μείωση του εισοδήματος, πέρα από το γεγονός ότι κανένας δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα πώς έγινε ο επανυπολογισμός των συντάξεων αυτών για να καταλήξει σε μειώσεις που φθάνουν το 50%, υπάρχει ένα στοιχείο που καθιστά το συγκεκριμένο μέτρο, αν μη τι άλλο, πρωτόγνωρο και οπωσδήποτε προβληματικό.


Περικοπές στις συντάξεις έχουν γίνει πολλές τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων. Περικοπές είχαμε και στο άθροισμα κύριων και επικουρικών συντάξεων με τον νόμο 4093/2012. Όμως, σε όλες τις προηγούμενες περικοπές υπήρχε το στοιχείο της αναλογικής μείωσης των συντάξεων πάνω από ένα ποσό. Για παράδειγμα μείωση στο άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης 5%, όταν αυτό το άθροισμα ήταν από 1. 000 έως 1. 500 ευρώ σήμαινε για συνταξιούχο με 1. 400 ευρώ σύνταξη, μια μείωση στο εισόδημά του 70 ευρώ τον μήνα.


Τώρα με τις νέες μειώσεις ο ίδιος συνταξιούχος είχε μείωση 95 ευρώ στην επικουρική του σύνταξη και βέβαια έχασε περισσότερα από το εισόδημά του. Όμως το θέμα δεν είναι αυτό μόνο. Το θέμα είναι ότι τα 225 ευρώ επικουρική σύνταξη που έπαιρνε έγιναν 130, όταν ο συγκεκριμένος συνταξιούχος του ΙΚΑ είχε 30 έτη ασφάλισης, στην ανώτερη ασφαλιστική κατηγορία δηλαδή με 2. 400 ευρώ τον μήνα αποδοχές και εισφορά 144 ευρώ τον μήνα ή 168 ευρώ τον μήνα που πληρώνει σήμερα ο αντίστοιχος εργαζόμενος με βάση το νέο καθεστώς που ισχύει, με το 7% εισφορά από 1/6/2016.


Αλήθεια, σε ποια λογική μπορεί να υπακούει ένα τέτοιο μέτρο, όταν διαμορφώνεται σύνταξη χαμηλότερη από τις εισφορές που πληρώνονται; Ποια ασφαλιστική αρχή μπορεί να υπηρετεί μια τέτοια επιλογή όταν ένας ασφαλισμένος με τα μισά χρόνια ασφάλισης δηλαδή 15 και το 1/3 των αποδοχών, δηλαδή με 800 ευρώ λαμβάνει επικουρική σύνταξη 158 ευρώ, έχοντας καταβάλει εισφορές σε μηνιαία βάση 48 ευρώ;


Και μιλάμε για επικουρικό ταμείο, όπου οι συντάξεις θα πρέπει να είναι καθαρά ανταποδοτικές. Κάθε άλλο όμως παρά ανταποδοτική μπορεί να θεωρηθεί μια σύνταξη όταν η εισφορά την υπερβαίνει . Αυτό αποτελεί απλά δήμευση της περιουσίας ενός ασφαλισμένου που πλήρωσε πολλά για να πάρει ψίχουλα. Σε ποιο Δικαστήριο, άραγε, μπορούν αυτές οι περικοπές να κριθούν νόμιμες και ως καλώς γενόμενες;


Μιλάμε για τα επικουρικά ταμεία τα οποία έχουν – υποτίθεται- διοικητική, λογιστική και οικονομική αυτοτέλεια και η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν εφήρμοσε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, όταν εξοντώνει με μειώσεις μέχρι 50% όσους δούλεψαν πολλά χρόνια και πλήρωσαν πολλά στα ταμεία τους. Είναι προφανές, ότι με όλα αυτά οι συνέπειες είναι μεγάλες για τουλάχιστον 250. 000 συνταξιούχους. Ακόμη όμως μεγαλύτερες είναι οι συνέπειες για το μέλλον των ταμείων και επομένως για το μελλοντικό επίπεδο των συντάξεων. Σε ένα ασφαλιστικό σύστημα όταν παραβιάζονται βασικές αρχές πολύ δύσκολα υπάρχει μέλλον.


Όταν δεν υπάρχει δίκαιη κατανομή των βαρών και μια στοιχειώδης αναλογικότητα στις παροχές, δεν μπορεί να διασφαλιστεί βιώσιμη προοπτική, μόνο και μόνο μέσα από τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της ασφάλισης. Δεν μπορούν να βελτιωθούν τα έσοδα των Ταμείων, ακόμη και με καλύτερες οικονομικές συνθήκες, όταν δημιουργούνται ισχυρά αντικίνητρα ασφάλισης. Και δεν είναι μόνο στα επικουρικά ταμεία. Ο νέος νόμος 4387/2016 ο οποίος εφαρμόζεται ως προς τον τρόπο υπολογισμού των κύριων συντάξεων από 13/5/2016 και για τις νέες εισφορές από 1/1/2017, όπως πολλές φορές έχουμε αναλύσει, αποτελεί μια παρέμβαση, η οποία, μεταξύ άλλων, οδηγεί σε εξίσωση προς τα κάτω των συντάξεων.


Την ίδια στιγμή «ανοίγει» με ακραίο τρόπο την ψαλίδα στις εισφορές, χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη, σχετική έστω, ανταποδοτικότητα. Με βάση λοιπόν αυτά τα δεδομένα, αλλά και τις πραγματικές συνθήκες της οικονομίας είναι εντελώς ανεδαφική -δυστυχώς- η πρόβλεψη ότι τελειώσαμε με τις περικοπές στις συντάξεις.-


-imerisia.gr